[Fanfic Jujutsu Kaisen ; GoYu / FushiIta] Pass / Past [Epilogue]

 

Fanfic Jujutsu Kaisen

Pass / Past

[Epilogue]

 

 

Pairing   : Gojo Satoru x Itadori Yuji / Fushiguro Megumi x Itadori Yuji

Genre    : Romance, Drama

TW          : Adult-Minor, Teacher-Student, Death

 

                                                                           

“ขอโทษนะฟุชิงุโระ”

เสียงอ่อนระโหยเสมือนหนึ่งดังอยู่ริมหู รอยยิ้มอ่อนแรงยังติดอยู่ที่เปลือกตา คนคนนั้นโดนพันธนาการทั้งตัว ใบหน้าครึ่งบนถูกกั้นด้วยผ้าผืนบาง มองเห็นเพียงจมูกวับแวมกับริมฝีปากแห้งผาก

ภาพของห้องที่เต็มไปด้วยอักขระอาคมถูกสับเปลี่ยนไปอีกที่ เบื้องหน้าคือแผ่นหลังของผู้ใช้คุณไสยที่แข็งแกร่งที่สุด

“ต่อให้เป็นผมก็ทำอะไรไม่ได้ การกำจัดสุคุนะมีแต่ต้องประหารยูจิที่กลืนนิ้วครบ 20 นิ้วเท่านั้น”

ความสูญเสียในวงการผู้ใช้คุณไสยสร้างบาดแผลล้ำลึกให้ผู้เกี่ยวข้องมากมาย ทุกคนล้วนปรารถนาโลกอันสงบสุข ลดความเสียหายได้มากเท่าไหร่ยิ่งดี

และการตายของเด็กหนุ่มคนหนึ่งก็เป็นกุญแจนำไปสู่เป้าหมายนั้น

เสียงทัดทานอันน้อยนิดของคนที่อยากปกป้องเด็กหนุ่มไม่แข็งแกร่งพอจะต่อต้านความปรารถนาของ ‘คนส่วนใหญ่’ ต่อให้ทุ่มเทเพียงไร ตะโกนจนคอแตกกี่ครั้งกี่หน...ก็ไม่มีความหมาย

ไม่ใช่ส่งไม่ถึง

แต่เพราะไม่มีพลัง

คราวนี้ฉากตรงหน้าเปลี่ยนไปอีกครั้ง ชายหญิงมากมายในชุดไว้ทุกข์ยืนเว้นพื้นที่ตรงกลางเป็นวงกลม ท่ามกลางผู้คนที่เหยียดกายเต็มความสูง กลางวงล้อมอันพิศวงกลับปรากฏชายหนุ่มผมสีขาวนั่งชันเข่าหนึ่งข้าง เขาอุ้มร่างหนึ่งด้วยสองมือ แขนขาที่ตกห้อยระพื้นตามแรงโน้มถ่วงของโลกบอกว่าร่างนั้นไร้สัญญาณแห่งชีวิต

เสียงปรบมือจากเหล่าคนที่รายล้อมน่าขยะแขยงจนอยากขย้อนของเก่า

ทว่าชายในใจกลางวงล้อมกลับรักษาสีหน้าเยือกเย็นเอาไว้ได้...หรือไม่ก็แค่ทำเป็นมองไม่เห็นเหล่าคนน่ารังเกียจ เขาปล่อยมือที่ช้อนข้อพับเข่ามาช้อนคางของร่างในอ้อมแขน มืออีกข้างประคองหลังศีรษะ

จากนั้นก้มหน้าลง

สัมผัสความอบอุ่นเสี้ยวสุดท้ายที่หลงเหลือก่อนจะสูญสลายไปตลอดกาล

เสียงในความทรงจำดังขึ้นเมื่อเห็นฉากอันวิปริตบิดเบี้ยว

“เพราะเป็นศิษย์กับอาจารย์ เรื่องของผมกับยูจิยังไงก็เป็นไปไม่ได้ อันที่จริงคนอื่นจะมองผมยังไงผมไม่แคร์หรอก...แต่ยูจิจะลำบากใช่ไหมล่ะ? ผมทนเห็นคนดูถูกยูจิไม่ได้หรอก ฉะนั้น ระหว่างปล่อยให้มีชีวิตอยู่แล้วยืนดูยูจิกลายเป็นของคนอื่น ให้เด็กคนนั้นได้ตาย ‘อย่างเหมาะสม’ ด้วยมือผมยังจะดีเสียกว่า”

 

 

ฟุชิงุโระ เมงุมิลืมตาพรึ่บกลางความมืด ใจเต้นรัวเร็วจนหายใจไม่ทัน เขาใช้มือลูบกลางอกราวจะปลุกปลอบให้จังหวะการเต้นของหัวใจช้าลง ระหว่างนั้นเมื่อหยัดกายขึ้นนั่งก็พบว่าเสื้อชุ่มเหงื่อแนบแผ่นหลัง เหนียวตัวตะครั่นตะครอไปหมด ยิ่งนึกถึงพื้นเปื้อนเปรอะเกรอะกรัง ท้องไส้ยิ่งปั่นป่วน

ฟุชิงุโระซวนเซลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำ เกาะขอบชักโครกแล้วโก่งคออย่างทรมาน

ด้วยหลับต่อไม่ลง เขาอาบน้ำแต่งตัว ลงมานั่งกอดเข่าเปิดโทรทัศน์ตอน 4.18 น. ถึงอย่างนั้น สติของฟุชิงุโระไม่ได้อยู่ที่รายการในหน้าจอ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตากำลังมองอะไรอยู่

ภาพเลือนรางอันไกลโพ้นคอยแต่จะโผล่มารังควานให้ชีวิตประจำวันสับสนวุ่นวาย

สุดท้ายก็ยังต้องกลับมาเจอกันอีก

อาจารย์โกะโจ

แต่ว่าอายุน้อยกว่าแค่ 2 ปีงั้นเหรอ?

เมื่อนึกถึงอายุของอิตาโดริ ตนเอง และคนอื่นๆ ที่ได้พบพาน

เห็นได้ชัดว่า...

“โลกหลังความตาย? ดูรายการอะไรของแกเนี่ย เป็นวัยรุ่นก็ใช้ชีวิตสีกุหลาบไปสิ”

เสียงของฟุชิงุโระ โทจิจากตีนบันไดดึงสติสัมปชัญญะให้กลับเข้าร่าง ชายหนุ่มผู้มีเรือนร่างกำยำสวมชุดนอนย้วยๆ เดินลากเท้าพลางหาวหวอดลงมา น่าจะลุกมาดื่มน้ำ

เนื่องจากครอบครัวทางแม่มีทรัพย์สินเงินทองมหาศาล พ่อที่แต่งเข้าบ้านจึงไม่ทำการทำงานอะไร หากไม่ออกไปเล่นพนันก็จะหมกตัวในอยู่บ้าน แทนที่จะบอกว่าเป็นนีท คนรอบข้างมองเป็นแมงดามากกว่าด้วยซ้ำ ขนาดลูกชายแท้ๆ ยังลอบดูถูกในใจ

ฟุชิงุโระเคยชินเสียแล้วกับการเจอพ่อตลอดเวลา เมื่อได้ยินเสียงทักเจือแววง่วงงุน ดวงตาของเขาเสมองภาพเคลื่อนไหวในหน้าจอ 72 นิ้ว อดแค่นเสียงออกจมูกไม่ได้

“ไร้สาระ”

ฟุชิงุโระคนพ่อ มือหนึ่งถือแก้ว มือหนึ่งถือขวดน้ำ ทรุดตัวลงนั่งข้างลูกชาย ระหว่างรินของเหลวช้าๆ ดวงตาเรียวเล็กมองพิธีกรหุ่นท้วมกำลังพูดจ้อน้ำไหลไฟดับอย่างออกรส “ไม่เชื่อเรื่องโลกหลังความตายเหรอ?”

ลูกชายตอบโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า “ไม่ว่าจะใช้วิธีคำนวณยังไง 1 + 1 ก็จะได้ผลลัพธ์เป็น 2 แต่นี่...ศาสนาต่างกันก็พูดเรื่องโลกหลังความตายต่างกันแล้ว หรือจะบอกว่าโลกหลังความตายเกิดขึ้นใหม่ได้โลกแล้วโลกเล่าตามความเชื่อที่หลากหลายกันล่ะ?”

“แกนี่มันไม่โรแมนติกเอาซะเลย” คนเป็นพ่อแกว่งแก้วเปล่า ถอนหายใจด้วยความอิดหนาในตัวลูกชาย

คนไม่โรแมนติกเหม่อมองหน้าจอ ขณะนี้กำลังพูดเรื่องจะไม่ได้ไปผุดไปเกิดหากก่ออัตวินิบาตกรรมพอดี

ฟังแล้วอยากจะหัวเราะนัก...

คนพวกนี้ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ นั่นแหละ

Talk

ในเรื่องไม่ได้บอกไว้ตรงๆ ว่าทำไมเมงุมิอายุเท่ายูจิ คิดหนักเลยค่ะว่าควรติด TW ไหม แต่ไปๆ มาๆ ก็เลือกไม่ติด ถือว่าแล้วแต่คนตีความเนาะ << หร่อนมาขนาดนี้แล้วยังจะกล้านะ!